tag:blogger.com,1999:blog-52104281074131443062012-02-05T17:19:11.398+01:00Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.comBlogger921100tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-84853279401170273382012-01-21T16:39:00.001+01:002012-01-21T16:44:43.423+01:00

. de houdbaarheidsdatum verrast me haar verjaardag al weer zo dichtbij maar houdbaar is ze al lang niet meer .

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-86973199483107480992012-01-10T11:55:00.001+01:002012-01-10T11:55:19.714+01:00

het geluid van regen en verder niets een niets dat schrijnt ik leen de woorden van de dichter die ik las het zijn de woorden die ik was 2 mei 1988

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-38727877096502643102011-12-26T00:22:00.000+01:002011-12-27T18:54:05.507+01:00

Wat ben ik blij dat je belt. O, wat fijn, het is hier de hele dag al zo stil. Ze zouden me komen helpen maar ik hoor niks of niemand meer op de gang. En nou weet ik niet wat ik moet doen. M’n nachtpon heb ik maar vast uitgetrokken en nou komen ze maar niet. Nee, niemand, helemaal niemand. Vanochtend waren ze zo vroeg en nou zo laat. Hoe kan dat nou? Het is toch een feestdag? Ze geven je een

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-91650599504421800862011-12-03T19:10:00.001+01:002011-12-04T15:09:08.166+01:00

. hij kan maar tot half een en ik vanaf dus terwijl hij zich aankleedt en ik mij uit bespreken we de laatste wetenswaardigheden over mijn auto die vandaag ingeruild wordt zijn sokken aan, de mijne uit over zijn auto die weer lekt mijn sokken in mijn schoenen en de zijne aan zijn voeten over het werk spreken we dit keer niet mijn handdoek uit mijn tas, de zijne in de zijne

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-78705830948950468192011-11-02T12:09:00.002+01:002011-11-04T14:16:21.057+01:00

. Ik weet nog dat, toen mijn oma haar laatste adem uitblies -er zijn geen andere woorden voor, ze blies haar laatste adem uit- iedereen voor de formaliteiten direct de ziekenhuiskamer uitging. Ik bleef bij haar, hielp met wassen, vouwde haar handen. Toen mijn schoonvader overleden was en wij de woonkamer inkwamen lag hij daar alleen, niemand wilde bij hem zijn, wachtte liever in de keuken op de

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-65170537170102991332011-10-19T22:35:00.000+02:002011-10-19T22:35:32.279+02:00

. zeg me, hoe ver wilde je fietsen om de zon te bereiken gras aan de overkant te zien groeien was aan de molen te zien hangen terwijl Don Quichot zich in de verte een ongeluk vocht zeg me, waar is de einder gebleven die je verder bracht dan jouw moeder zich ooit wensen zou de hansoppen die zij ophing  zijn versleten terwijl ze nooit met zoveel liefde niet meer zijn

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-74734353881952032322011-10-03T00:35:00.000+02:002011-10-03T01:07:33.299+02:00

. . een zomerdag in april is anders dan een zomerdag in oktober een zomerdag in oktober heeft niets, maar dan ook niets van een belofte in zich een zomerdag in oktober is alleen een terugverlangen naar een zomerdag in april met niets, maar dan ook niets dan een belofte in zich (foto: Danny Bliek) .

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-27496948220835873002011-08-26T14:04:00.002+02:002011-08-26T17:35:47.809+02:00

. .eenentwintig, tweeëntwintig, drieën…het dondert, op nog geen kilometerhiervandaan door het dakraam sijpelen druppelswaar het lekt blijft vooralsnogeen raadsel de nacht alweer gebroken doormonotoon shovelgebrom mannen in de vroege morgen die op gedempte toon wilgentenen aaneenvlechtentot woorden die mij wel willen bereiken, maar blijven stekenop nog geen kilometerhiervandaan .

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-19605966592280774832011-08-06T23:42:00.001+02:002011-09-29T23:57:32.356+02:00

. nu het eindelijk regent is er een goed excuus nodig om naar buiten te gaan terwijl de dingen die gedaan hadden kunnen worden, toen de zon uitbundig scheen zij liggen daar morgen ook, weer of geen weer, als weer gekeerde als nog steeds te wachten . . .

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-80289336475195386772011-07-25T22:22:00.001+02:002011-07-25T22:23:58.008+02:00

Soms kom je terug van weggeweest en is alles nog steeds hetzelfde. Heel soms is je wereld zonder jou volledig doorgedraaid en op zijn kop gezet. Je komt terug en het blijkt. Heel soms is nu. Nu zal niet meer hetzelfde zijn. I.M. Mara september 1992 (13-10-1992) Tunesie - 18-juli 2011 (9-7-2011) Barendrecht//Terschelling

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-32523538360730888002011-06-24T16:34:00.003+02:002011-06-24T19:24:17.597+02:00

. je hebt mijn bericht niet gekregen, ik heb het niet eens geprobeerd mosterd is niet wezenlijk anders als stilte na storm . .

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-41265379806137153532011-06-12T14:14:00.003+02:002011-06-12T15:55:45.803+02:00

. Je klimt omhoog langs dubbelglas. Straks lig je naast haar, op de rug. Haar poten gestrekt, het zesde spoorloos. Toch loop je van haar weg. Halverwege val je, maar je wilt nog niet omlaag. In allerhoogste vleugelkunst stel jij de grote val nog even uit, tot aan de plint. En kijk. De wereld ziet er van boven af niet eens zo heel erg anders uit. Je gaat. Terug naar haar in vrije val. Zo

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-14929606538355123182011-06-10T16:24:00.002+02:002011-06-10T16:28:40.578+02:00

. . het is het leven tegen de bierkaai met af en toe een goede pint blond en schuimbekkend als er weer eens teveel geleefd te veel gedood moet worden op die verdomd dunne lijn tussen leven en geleefd doden en gedood met niets er tussenin dat telt of rest, dan blond en schuimbekkend knokken als de dood tegen de bierkaai         . 11-04-2011

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-15328682315387661612011-06-08T12:00:00.016+02:002011-06-09T13:32:36.398+02:00

. .      hou mijn hart vast      koester het, verwarm het      laat het teder, langzaam      sterven      haal de woorden      uit mijn mond en maak ze      maar niet mooier dan      ze zijn .

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-37451638042667589292011-04-30T13:16:00.003+02:002011-04-30T22:26:26.022+02:00

. Als de vlaggen wapperen En de fanfares spelen Herinner ik mij niet Het geluid van scooters Zonder uitlaat, loeihard Om vijf uur ‘s ochtends Razend door de straten Of het zonder jas naar buiten Op het stille schoolplein Voor de deur het uitzicht Op de oude klokketoren Ik herinner mij niet De stijfgestreken oranjestrikken In mijn gepijpekrulde haren Of de volgekrijte

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-48172225394179772972011-03-23T22:44:00.001+01:002011-03-23T22:45:18.236+01:00

Vond vandaag een van de twee kippen dood in de tuin. Met als afscheidscadeautje twee eitjes, de eerste twee van deze lente. Zie ook: Van De Haan die Kraaien Wilde Leren

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-58383907801556835222011-03-23T22:15:00.005+01:002011-03-23T23:42:13.322+01:00

Er waren eens acht kuikens die samen waren uitgebroed. Niet door hun moeder maar door een broedmachine. Direct na hun geboorte verhuisden zij naar een kippenhok met daarin een klein warm licht dat dienst deed als surrogaatmoeder. Hoewel de nachten erg koud waren was het een fijn nest. Als de lamp niet genoeg warmte gaf was de warme zekerheid van de anderen voldoende om te kunnen

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-46267042160991996842011-03-03T12:45:00.001+01:002011-03-03T12:48:06.733+01:00

. Niet alle overeenkomsten met de werkelijkheid berusten op louter toeval, het lezen van kleine lettertjes had dat niet kunnen voorkomen. Al is het verhaal zo niet gebeurd, de woorden leiden hun eigen leven, de verbanden rukken zich los van wonden, nauwelijks geheeld alweer vergeten, vervangen en herschreven. En zo blijft staan wat van belang is, blijft liggen wat nog wachten kan,

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-51494372081965963422011-03-01T14:31:00.001+01:002011-03-01T14:50:02.360+01:00

. Ik trouw nog liever dan dat ik terug ga. In mijn buik groeit een kind. Daar ga ik voor zorgen. Al gaan ze allemaal zeggen dat ik dat niet kan, ik weet zeker dat ik het wel kan. Toen ik vorige keer zei dat ik zo graag een kind wilde werd ik helemaal gestoord van het gezeur. Over dat ik niet kan weten hoe het moet omdat er voor mij ook nooit gezorgd is. Maar daardoor weet ik juist heel erg

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-3377014199320127482011-02-28T18:57:00.003+01:002011-03-01T14:52:56.782+01:00

. Ze ligt boven in mijn bed. Het is al ver na twaalven, ver na middernacht. Ik heb een warme kruik in het bed gelegd, haar toegedekt en de deur op een kier gelaten. Ik hoor haar ademhaling, ze slaapt. Nu moet ik doen wat ik moet doen. Ik ben alleen maar haar vader. Alleen maar. Geen gezag, alleen maar haar vader. Verdomme. Ik sta op en zet haar vuile bord op het aanrecht. Het roze bord van

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-52191283160642084382011-02-19T21:51:00.002+01:002011-10-31T20:11:00.424+01:00

  schraal is de wind die het blad draagt naar oneindigheid, schraal is de wond in het lijf van de woerd in gras verborgen schraal is ook het requiem dat schuurt langs de huid die de aanraking mist schraal de keel die niet meer spreken kanschraal de tot leven gewekte onwetendheidschraal de woorden die niet vangen kunnen schraal het uiteindelijke, schraal

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-75483682770464263352011-02-09T23:37:00.006+01:002011-02-12T22:11:52.752+01:00

. verloop van tijd went het is als de kamer te klein om alleen te zijn als de vreemde, uniforme geur van gemerkte initialen A J brandend in de nek R E of boven de stuit 3 7 8 als de ongesloten deur, waarachter onverwerkte idealen zwijgzaam huizen waardoor men binnenkomt doch nooit meer thuis stapvoets nadert het einde tijd speelt geen rol onsterfelijkheid even min

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-16193399048312700642011-02-07T20:29:00.002+01:002011-02-07T23:02:42.899+01:00

I hear your voice, surprisingly loudclear, distinct, I see your roomthe bookshelves behind you I see your full smile breaking throughhear the lines you put into verseread the desperation in your life, straightthrough the barricades a click and you are goneI scroll through the images I recordedonto my retina, and see how you are left on your own and weapplaud you in the auditoriumhow tonight you

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-19013636134694156182011-01-22T02:17:00.012+01:002011-02-07T01:02:56.937+01:00

. ik hoor je stem, onverwacht luid, helder, duidelijk, ik zie je kamer, achter je de boekenplanken ik zie je volle lach die doorbreekt, hoor de regels die je dichtte, lees de wanhoop in je leven, dwars door de blokkades heen een klik en jij verdwijnt ik scroll de beelden die ik filmde op mijn netvlies door, en zie hoe jij alleen achterblijft en wij in het theater voor je klappen hoe jij

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-35652890290710208542011-01-18T16:53:00.003+01:002011-01-18T16:58:15.395+01:00

.zelfs een bakker aan huis nieten ook geen glazenwasser, alleeneen schoorsteenveger, maardie is dit jaar al langs geweestde verwarmingsmonteurlaat het al maanden afwetenen mijn warmwaterzak is lekkerdan lekker is, toch valt hetmet de kou nog reuze mee.

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-84700826986153650022011-01-14T16:54:00.007+01:002011-01-18T17:00:31.368+01:00

.zevendagenzevenwoordenmaken noggeen gedicht.

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-29570131345072148902010-09-30T14:44:00.016+02:002011-10-31T20:21:56.851+01:00

. De dingen zijn veel minder vergeetachtig, hechten zich ook minder aan gewoontes die zich repeterende dagen lang hebben ingeslepen, hier of ergens anders. Als je de dingen verplaatst staan ze de volgende keer niet opeens toch weer daar of ergens anders. Mensen daarentegen die hang je niet zomaar op. bewerkt: 30-10-2011 eerdere versie:  De kunst van het ver laten De

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-53419246357230835462010-09-28T00:16:00.003+02:002010-09-28T00:19:47.020+02:00

.ze eet het brood waarmeewij haar in leven hieldenwederom en terug naar afze herinnert ons zondernog te weten vanhet sterven dat nu volgthaar afstand nemen isons bewaren vooralweer het onverwachte.01-08-2010

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-79607844574584557002010-08-02T23:43:00.009+02:002010-08-03T00:40:51.213+02:00

.Er zijn van die dagen die beginnen met een vleugje en er zijn van die dagen die beginnen met een stortvloed. Vandaag begon. Opnieuw.Er zijn van die dagen die beginnen met wat tranen, alvast voor onderweg. Het ruisen van de bomen overstemt de rijksweg in de verte. Het trappen van de fietser leidt de aandacht daar vanaf. Aan de overkant van het water hinnikt een paard zich schor en ik ben benieuwd

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-91593088643053095342010-07-29T15:51:00.011+02:002010-10-04T23:20:57.330+02:00

. een jongen nog, verdronken in mijn eilandzee, het waseen woensdagmiddag rond een uur of twee, toen vriendennet daarvoor nog met hem zwemmend, lachend, pratendzijn zwaar weerbarstig lichaam uit het water moesten dragenterwijl zij zwommen in diezelfde wonderwilde golven dieons tilden, wij ontstilden en vergaten dat het dodelijke levenonlosmakelijk verankerd zit in iedere vezel van het tijwisten

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-59530497281754073612010-07-26T18:47:00.005+02:002010-07-26T23:21:34.168+02:00

het raam in het dakboven mijn bedkijkt uit op aardehet is de omgekeerdewereldde wolken razentraag aan mij voorbijonder mij door enom het hoekje vanhet raamvraagt de kleine molof hij mag schuilenin mijn bedals je op het voeteneindblijft en me verderniet stoortantwoord ik hemdan wordt het nietszegt hij en verdwijntin het donkerevooronderik draai me omen voel de regendie ondergrondsverder druppelt.

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-30345103670411883072010-07-23T00:35:00.007+02:002010-07-23T00:46:49.901+02:00

Het duurde even voor ik het doorhad.De kassamedewerkster herkende me al: ‘Je bent laat!’‘Ja, maar het kan nog net, een half uurtje!’En terwijl ze, al telefonerend, mijn zwempas scande vroeg ik: ‘Boven of beneden?’Ze wees naar de kleedkamerdeur beneden en ik haastte me naar binnen, kleedde me snel om en pakte een 10centmuntje voor een kluisje. De meeste kluisjes waren bezet en de kluisjes die

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-91166629454885463752010-07-08T20:03:00.005+02:002010-07-08T23:32:30.155+02:00

. wat een stilte buiten, hoor je dater is geen wind, geen rijkswegniets, alleeneen slagveld om te overziennaast pakweg twintigvliegenlijkenslechts één geplette mottussen laptopschermen toetsenborden natuurlijk die mol met lichtuitpuilende darmen, en ojain het gras die tweeveel te jonge koolmezenlaten we zeggen dat vandaageen goede dag wasja, laten we dat zeggenzo op de valreep.

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-63432001631194743212010-07-03T00:16:00.005+02:002010-07-03T00:27:25.734+02:00

..De eerste helften zo verglijdt de eerste helfter is niemanddie echt de bal wil hebbenVan Persie verdrinkt bijnain de losliggende plaggenvan het veldje moet je erbij neerleggenVan Persieontferm je over de balhou em even bij jeDe tweede helftRobinhohelemaal overzijn theewaterdaar straaltde wanhoopvanafde weg kwijthelemaalin het moeras belandop zijn laatste benenmaar die brengen hemvoorwaartsde

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-36073528931742851122010-06-14T01:07:00.009+02:002010-06-16T20:04:49.608+02:00

als in duisternis gewijdmuziek zo prachtig(ogen dicht en luister)klinkt en nuen dan versterftals het nachtelijk concertder kikkers, zo schuchter(toe, wees stil nu)allengs nietsdoch alles overheerstzo luid ik het eindevan deze avond in(one for the long long road to go)hoe kan leven zoeenvoudig zo mooi zo zijnogen dicht en luister (linkje)

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-17928577360529390082010-05-25T12:15:00.003+02:002010-05-25T12:18:54.969+02:00

. manere, proficëre,rem facere*eerst was er het eien toen begon het brekenwat niet moet dat komthet hoofd als laatsteschreef zichzelfwoord voor woordkwab voor kwabcel voor celen ik, ik brakhet brooddronk de wijnen preveldebetekenisloze woordenzonder nogte weten hoeze uit te spreken* bloed, vleesch en krachten worden

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-67502049988270022632010-05-23T15:57:00.031+02:002010-05-24T01:10:30.275+02:00

.vandaag begraven wijdoodgevroren terracottapottenwandelende katers in mijn hoofddoorheen de scheuren groeienonkruid, mos en paardenbloemenmet van die pluisjes die zo mooi waaienin de wind is niets wat het lijkt22-05-10

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-16079887119570901102010-05-11T15:32:00.009+02:002011-02-27T13:31:33.717+01:00

. de ankerwacht keert zich om het schip draait stuurloos mee onmerkbaar de wind is koud, snijdt hem de pas af, binnen wachten klamme lakens op dit geruisloos ogenblik de aflossing nabij nog afwezig wikt het anker, wrikt zich langzaam los .

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-31741196884582547472010-05-02T11:37:00.008+02:002010-05-02T14:10:40.276+02:00

..ducunt volentem fata,nolentem trahunt*zoals vaders van vaders haar voorgingenkop in de wind, hakken in het zandimmer voorwaartstot Moirameedogenloos zou toeslaanzo zal de wind wederom beslissenof hun volgend meisje voortvarendop woeste barenof dobberend in stiltezal vergaan*het lot leidt de gewillige,het sleept de onwillige mee(Seneca)

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-47216309281126802492010-03-14T21:53:00.018+01:002010-03-14T22:38:32.349+01:00

.Ongezongen woorden maken mij wakkerder dan voorheen, slapend droomde ik van glans en schoon en een gareel, wakend over de dingen die mij dierbaar zouden moeten zijn zie ik dat het witste, fijnste stof op oud en wat ooit was niet kan vergaan.De laag lijkt almaar taaier, moeilijker oplosbaar ook, maar is in werkelijkheid nog veel fragieler dan weleer. Jaren laten mij verstaan wat in het lied

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-6589331756925925052010-03-03T00:35:00.010+01:002010-03-03T08:53:05.517+01:00

.Op het laatste moment besloot ik toch te gaan. Naar de man die mij, ik was amper 12, liet voelen. Hij was een van de mannen, het waren steeds mannen, die een zaadje in mij plantte. Nee ik heb het niet over seks, maar over liefde, Echte Liefde. Over de man die mij liet voelen wat performen was, wat theater kan zijn. Over de man die mede zorgde voor mijn onvoorwaardelijke liefde voor theater. Over

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-28452229453691353132010-02-26T22:39:00.001+01:002010-02-26T22:40:23.948+01:00

De klok geeft 1945. In het hoofd van mijn oma is het ook 1945. Ze heeft net met een zware deur gesjouwd, hout om mee te koken. Ze zit in haar ziekenhuisbed. Een glas rode siroop, vla, appelmoes, een flesje water en een pakje dubbelfris op het tafeltje naast haar. De afstandsbediening is niet voor de tv maar voor het licht en het alarm. Twee zachtgele kussens in haar rug. Schoenen, sandalen op de

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-37427493648483358762010-02-05T13:46:00.002+01:002010-02-05T14:12:15.298+01:00

.hoe ik langzaam, langzaamaanuit die schulp kruip, mijn schulpwaarvan ik me geen beeldkan vormen, niet meerdan geharde huid, vuilgroenals van de schildpad in mijn tuindie vastberaden weet waarheenhij langzaam, langzaamaanzijn vastgeklonken huis verplaatstals dit de schulp zou zijn waaruitik kruip, dan zou ik weten, dit ismijn, verlaat mij niet.

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-39802855970562357512010-01-29T20:36:00.006+01:002010-02-05T13:48:13.617+01:00

. dit gedicht heeft geen hartgaat niet over mijn stadmaar over lijkenpikkerij, stemmingmakerij, verblind als ik bendoor grootheidswaanzino ja, ik weet als geen anderhet dient als surrogaatvoor vuig verlangen naarhoe slinks verpak ik mijn tirannieder zelfverheerlijkingin een litanie vol zelfkastijdingik smeek ubombardeer mijn stadmet een stormvloed van schijnheiligheid daal op mij neerverwoest mij

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-56120946290447064102010-01-21T15:01:00.010+01:002010-01-29T14:11:24.528+01:00

wind waaitkippenvel op het wadkou overheerst het weten vandeze wereld doet vergetenhoogwater wordt langzaam laagwatermaakt gestaag plaats voor laagwatermaakt gestaag plaats voorluisterscholeksters, meeuwen, wadlopersop zoek naar overlevingoverleveringdeze twee zijn het: erer zijn, er blijvenoverlevingwaar er ook mag zijnOosterend, Terschelling21-08-08, 21-01-10

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-39762947882669547902010-01-15T13:43:00.002+01:002010-01-15T13:48:44.086+01:00

het klinkt hard harder dan ikzacht veel te zacht voor de regendie valt lief kindals jij dit nu ook toevallig nu ookdenk je dan misschien of nietniet meer wil je nooit meer denken aanomdat je nooit het gevoel van echtof misschien wel maar vergeten of bewustkwijtgeraakt verloren of verbannenomdat het basloopje te diepde stem te hooghet ritme van de drums te snelit’s just a little rain child* It's

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-457388123220120402010-01-10T15:38:00.017+01:002010-01-10T23:03:22.084+01:00

Een leeghoofd noemt hij zichzelf. Terwijl er om hem heen duizenden zwerven die snakken naar wat leegte in de kop maakt hij zich daar ernstig zorgen over. Omdat de leegte als vorst aan de grond onzichtbare sporen achterlaat. Synoniem wordt voor onverschilligheid, voor iets wat hem bij tijd en wijle steeds meer koud laat. Steenkoud.de ware leegte neemt langzaam maar zeker bezit van hem het maakt

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-5628473307252960212010-01-05T00:29:00.006+01:002010-01-05T00:51:02.846+01:00

..nu zou ik een fotovan je kunnen makenik kan je uittekenenzoals je daar zitop het bevroren asfaltik doe het nietwe zullen het stervenmaar overslaandenk ikde bomen zijnal niet meer witeen wazig zonnetjedoet echt zijn best weldaar, daar is hetzie jedie open plekin het waterhet kampementvoor gevederdenga dan, vlieg dansta op en waggeldoe dan, toeje doet het niethadden ze het broedenmaar

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-37235223785956685982009-12-28T18:37:00.006+01:002009-12-31T13:59:19.917+01:00

zag het verscheurdekronkelend in vuurweet hoe schriftbrandt, vlamtverschroeitverpulvertnasmeultzie het verschovenedes tijds verteerdvetgedrukte tekenswachtend op de beul(c’est moi)geen lucifer verlostdit laatste uur18,28-12-09

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-39024044741458283212009-12-22T15:51:00.011+01:002009-12-28T19:24:36.785+01:00

. . op de radar drijven. noorderwolken onheil. spellend langzaam. deze kant op . ik vind mij. in flinterdun ijs. keer niet om. waarschuw niet14/22-12-09

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-47254978446447337252009-12-14T21:29:00.007+01:002009-12-15T12:25:49.026+01:00

..Mijn baby zingt the blues terwijlde boom opgetogen meewiegtmet het onophoudelijkegejankgeen strobreed ligt er in de wegal is er tussen nu en morgennog een long long wayto goin de wieg gelegd voor oneffenheden, nu het verleden zichmengt met patronen vanalweerzingt mijn baby zijn blues nogiets lager. En ik, ik hunkernaar het excelsis vanweleer13,14-12-09* & dank aan Paul voor het uitlenen van de

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-49576341652641646582009-12-07T22:27:00.006+01:002009-12-07T22:40:59.380+01:00

en we blijven maartot in het oneindigenog lang niet voorbijezwijgenhangenal lijkt het ofhet oude vergetenzakhorloge van opa-nieuw leven ingeblazen-zich de wonden niet herinnerthet om de pols geslagen goudknelt aderen geruisloos afals was het tijdgezapigheid huistniet alleenin oude lijven06, 07-12-09

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-34337384303614583422009-12-05T12:09:00.010+01:002009-12-28T20:57:29.312+01:00

kijk, als het alof een vergissing zou zijnblijkt dit nu het meest uitdit ondergelopen landschapdat mij onmiskenbaaroverspoelt met al zijn buiende stroom die voor mijafwaarts gaat of opwaartsverder waait bij straffe windde vogel die opgeschrokkenvan mij wegvliegtuit niets op zoek naar rusthet ingevallen duisterdat mij zwijgend in zichopneemtnee, uit nietsvan dit al blijkt datergens sprake van isal

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-51226829171986856042009-12-04T00:11:00.015+01:002009-12-28T20:59:34.727+01:00

............

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-89055659035257510882009-11-23T22:24:00.013+01:002010-02-07T12:27:54.083+01:00

die lichtval op oktoberkale bomen dat god vergetend bloeien van april een hemel lichaam verwordend tot hellebed een sikkel kantelend in haar tegenlicht dit, dit november telt 7342* woorden de liefde verreweg het minst 35732 tekens (geschatte waarde)

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-69039391276657535562009-11-14T12:12:00.004+01:002009-11-14T12:20:35.492+01:00

..

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-30561812506987339922009-10-30T00:11:00.014+01:002010-01-03T00:22:42.781+01:00

Zojuist zag ik zwermen eksters in formatieovervliegen, neerstrijken, weer opvliegen.Rodekoolvelden, kale donkerbruine akkerswaarboven de laatste gloeiendrode zongenageld stond in bijna absolute stilte.Het noorden laaide fakkelvuur de lucht in.Later herkende ik de akkers, aanschouwdebeelden van dit land dat mij zo lief was. Tien kilometer onder mij kon gas geen kwaad.Ik luisterde. Niemand riep,

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-68012481195624980852009-10-12T23:38:00.007+02:002010-02-07T12:31:38.700+01:00

. staat er geschrevenschoonheid bestaat nietlees ik iets andershet bestaatheb ik gelezenvrijheid geeft nietlees ik iets anderswant het geeftheb ik geschrevenhouden is nietschrijf ik iets anderssnij ik hout.

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-4047609063513413092009-10-10T23:15:00.003+02:002010-02-24T22:48:44.594+01:00

al kerfde ik steeds dezelfde regels vergeten woorden in het kermend hout zij bleven onzichtbaar voor hen, die zien -zoekt, gij zult zoeken- schreeuwden zij en ik zocht en zocht maar vond het niet geen woorden van betekenis vond ik niets van waarde, weerloos of verlaten niet op muren, vuilniswagens of beton al wat restte was verstorven as op hopen rottende bergen beenderen en wat hout en nu,

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-1350742757684197242009-10-03T20:25:00.012+02:002010-05-09T20:58:09.306+02:00

terwijl de dichter mij terloops wil laten geloven in onwaarheid doe ik alsof ik te veel drink pseudolachend zinnen wikkend over wegend wentelend in virtuele onvoorzienigheden is het of ik kan bestaan ach kom, hef toch met gulle lach het glas op dichters’ onder gaan in golven van het wereld wijd verspreide web der muzen troost de dichter die onvervalst fluistert, de muze kluistert

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-61636605811000007482009-09-22T11:56:00.010+02:002010-05-09T21:02:11.740+02:00

het is de kunst niet in te vullen wat niet is verwacht het kind de liefde niet verwacht de stem het sterven niet het spelen aan de overkant is niet tot het is het is kunst te baren zonder oefening zonder einde zo het is 20-09-2009

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-56436500981350295922009-09-20T20:21:00.005+02:002010-05-09T21:07:21.874+02:00

het wachten is op de eerste heipaal in de ochtend die met volle kracht naar binnen wordt geramd de grond in geboord nee geen dubbelzinnigheden alsjeblieft vraagt ze het weer niet kunnen slapen maakt haar murw het is haar bidden zonder eind laat mijn woorden in vruchtbare aarde vallenalsjeblieft vraagt ze wanneer de echo van het heien is verstomd het dwingend bonken

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-66892543291718929232009-09-14T22:23:00.007+02:002010-05-09T21:10:08.103+02:00

als kamillestenen geurend hun laatste tonen prijsgeven stellen wind en stof in fijn verwaaide klanken jou haar voor als zij ons vertelt van de dagen dat zij wachtte wetend dat zij nooit meer daar zou zijn hoor ik opnieuw haar laatste woorden ‘Kun je niet nog wat blijven’ gefluisterd voor mij alleen in die eindige leegte heen gevlogen voor eeuwig bij mij blijvend in de lucht

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-24172557752717856972009-09-12T21:31:00.011+02:002010-05-09T21:13:08.039+02:00

Kwam eens in de zoveel tijd steeds die hunkering maar bovendrijven. Na het eten, wijn gedronken, kwam de zin. Draaide een sjekkie. Luisterde. Pen en papier paraat. Ik, mijn woorden, de asbak en wat wijn. Invallende duisternis aan een grote lege tafel. Meer was niet nodig. Meer vroeg ik niet. Wilde niemand om mij heen. Wat schreef ik. Zo alleen. Heb steeds gegeten, wijn

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-59802725857579568302009-09-10T23:36:00.006+02:002009-09-13T20:42:32.565+02:00

een spoor van struiken verraadthet pad van keien dat hen droegnu zijn er golven die haarbrekenonaantastbaar het omhelzenals water rondom het bakende verte onbereikbaar laat zijn04-09-2009, 10-09-2009

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-76854455439937170532009-08-08T21:27:00.004+02:002010-05-09T21:15:39.328+02:00

Inland Navigation. Requiem. Zwijg mijn zeemansgraf Wees stille getuigen Ga mij voor Vader, broeder, zoon ineen Uw ledematen afgerukt Verzonken Onverwacht nog immer daar Verraad als golfslag Diep in mij

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-46101511414249900552009-08-06T14:50:00.005+02:002010-07-27T14:56:33.039+02:00

‘Ja, dit is een fijne plek, de beste plek van het terras. Want je moet wel iets kunnen zien hè, op zo’n terras. Ik ben eerlijk, ik wil wat zien, daarom kom ik hier.’‘Kom je hier vaak dan?’‘Altijd, zo aan het eind van de middag, zo tot een uur of negen. Ja, ik kom hier graag.’‘Dan woon je hier vlakbij zeker?’‘Nee, Overschie. Maar da’s niet zo ver hoor, tien minuten, hooguit.’‘Hoe kom je dan, met

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-33103112956797012282009-08-01T15:58:00.002+02:002009-08-01T16:02:44.445+02:00

ik bengelukkigwaar iksteeds meersamen valalles kan

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-34255974776501215402009-07-19T23:24:00.006+02:002009-07-19T23:35:47.394+02:00

als de dikke spataderen van de vrouw dieonkruid wiedt in haar te korte bloemetjes-jurk verdwijnenals de man met vuilniszak bij de containerhet mes in zijn hand niet meer zijnuit de zak steekt de kop van een karperde hond achter op de fiets daarentegenkijkt haar niet meer aan17,19-07-2009

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-27931961350682822102009-07-17T19:26:00.010+02:002009-07-17T20:40:48.141+02:00

Ik liet het al eens eerder vallen, ik zou wel eens wat van mijn gedichten in het Portugees willen (mee) vertalen, maar mijn Portugees is daar verre van toereikend voor. Toch wilde ik eens een poging wagen, dus leve internet, leve google!Zie hier mijn experiment met mijn laatst geplaatste gedicht.Dit is de Nederlandstalige versie:ainda uma vezhaar rugtegen destenen muurklinkersgloeien wit-heet

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-23632734028829250202009-07-12T16:34:00.003+02:002009-07-12T16:44:36.576+02:00

haar rugtegen destenen muurklinkersgloeien wit-heet nagolfplatenwenen condensop bevlekte lakens

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-8619748546952485332009-07-06T22:00:00.020+02:002009-07-10T13:57:04.987+02:00

Terwijl de wind steeds verder opstak en de klanken zich lieten dragenDe druif zich liet snoeien en luisterde naar muziek die uit de storm ontsnapteDuiven wachtten op haar gedachten die ik de andere kant op stuurde Terwijl het in de verte rommelde en onweer langzaam naderdeDe maan de dijk wilde verlichten en de avond onmerkbaar dichterbij kwamVroeg zij zich af hoe het aan de andere kant van het

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-87178247235023475562009-07-05T01:18:00.004+02:002009-07-05T10:48:34.378+02:00

wanneer houdt het in godsnaam opvraagt ze aan de stenen die allesweten van het eindehet antwoord blijft verborgenvoor wie aan het beginvan zwijgen staat

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-75708598910584733282009-07-03T18:47:00.005+02:002010-02-07T13:00:10.004+01:00

Hoe dingen gaan heeft niet zo veel om handen, niet veel van doen met vrij, of toeval, zo u wilt. Geen weet van loop of levens in kwadraat. Het gaat en is zoals het gaat in alle tijden. Geen farce. No guarantee for death or love. No force majeur. Geen balk die almaar verdergaat. Een spel van wolven. Het janken blijft. Bestaan.

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-4345895356872139062009-06-26T22:13:00.012+02:002009-07-05T10:47:52.933+02:00

aan de overkant zwemteen fietser in de luchteen parachutegrashappende zwanenhebben de maan daargelatenop de stam die niet wiltreuren staat vijftiengelijk aan doodeen reiger scheert ijlingsover aalscholvers vliegenop huis aan 07-11-08, 21-12-08, 26-06-09

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-17667221736613216982009-06-20T00:05:00.009+02:002009-06-20T13:16:14.198+02:00

probeert u de dichterniet te leren kennendoor zijn woorden het zal u lukkenof niet dat staatbij voorbaat vast de dichter zit niet inde woorden verankerddie u uitlicht en verbrandthet schip keert weervaart naar de havenhet dek valt leeg de golfslag isvan laterorde15,19-06-09

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-38358551270978186292009-06-14T13:19:00.009+02:002009-06-14T14:41:33.020+02:00

dof vermoeden schemertdoor glimmend harnas heenomdat altijd ergens ietstrillend vel zich niet laatsturen alleen voorbij de kouomdat altijd ergens iets eenniet getrokken pad mijn sporenmijn hakken in bevroren zandomdat altijd ietsaltijd ergensiemand

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-70827749228099946972009-06-13T19:12:00.003+02:002009-06-13T19:16:02.674+02:00

Vanavond is de opening van de 40e editie van Poetry International in Rotterdam.Kun je niet aanwezig zijn maar ben je wel nieuwsgierig?Volg hier de live video-stream (van 20:00 - 21:30)Informatie over het volledige programma vind je hier: http://www.poetry.nl/Ik ben vorig jaar een avond geweest en het is zeker de moeite waard!A.s. donderdag ben ik er zeker: dan is er een avond rond de 75e

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-41756924638054282712009-06-12T12:33:00.013+02:002009-06-12T13:06:04.088+02:00

ik hou van de regenin de laatste lentewat is eerder vertrekkenanders dan een missenvan de regen die toch ishij is er nogik geef me overaan zijn gaanvoor haardie hem mist

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-15016890864330569272009-06-11T22:53:00.008+02:002009-06-13T01:01:18.028+02:00

Ik kende Esther Gerritsen van haar theaterteksten. Die zijn komisch, scherp. De eerste honderd bladzijden van De kleine miezerige god vielen mij, waarschijnlijk door die verwachtingen, een beetje tegen. Een leuk verhaal met aardig neergezette, herkenbare personages, maar toch.Hoofdfiguur is Dominique, een dramatherapeute die regelmatig op bezoek gaat bij haar dementerende moeder, een nieuwe baan

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-87326460052162611722009-06-07T12:30:00.008+02:002009-06-07T17:21:21.161+02:00

Als ik zou twitterenzou ik twitteren:Met onbekende dichters in de kroeg. Poëziefestival.Onverwacht op open podium. Met ‘Ja, ik wil’. Kicken!Maar ik twitter niet.Ik dicht: Dichters zijn losers.Ze zitten maar en praten maar.Doen alsof ze luisteren naar al die anderen met hun megagrote ego’s.Mijn glas is al even groot of groter en past niet tussen al die regels van de rest,mijn regelgeving is van

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-20289618077384763852009-06-04T11:00:00.015+02:002009-06-05T20:17:48.667+02:00

de grote zwarte kauwen de dikke grijze duifpikken het graan vande kleine bruine kippenzo gaat dat hier dusin de grote dierenwereld aan de dijk in Smitshoek

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-79903426848301135342009-06-02T11:29:00.012+02:002010-02-07T12:24:48.726+01:00

Ik wil poëzie die er toe doet. Guur of niet guuris geen vraag die woorden hun weg laat vinden.Ik wil woorden die het persoonlijke overstijgen.Woorden die lagen aanboren en samensmelten.Woorden die de dichter doen raken door desynergie die buiten het schrijven om ontstaat.Ik wil schrijven als de zanger die op pinkpopzichzelf verliest en mij met zich meeneemtnaar die wereld die alleen in kunst

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-14303469115408359082009-06-01T11:49:00.013+02:002010-02-07T12:33:35.827+01:00

de traagheid van de treinreis is niet guur genoeg voor ons verdicht het brandje tussen hier en later te vroeg geblust het raakt ons niet het neemt onze beslissingen en wij gaan zonder morren weer op weg mijn god zo god vergeten ver laat later laatst zijn als blikken stemmen ons sommeren aus zu steigen volgen wij gedwee wij kopen onze krant en doden onze tijd op het spoor

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-74879856653974074842009-05-31T13:41:00.009+02:002009-06-01T23:48:24.879+02:00

uiteindelijkben je altijd iemanddie verlatengaat en wordt(deze regel schreef ik lezendin de kleine miezerige god)

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-36752902355341920992009-05-26T13:06:00.010+02:002010-02-07T13:24:16.015+01:00

Even was ik oma. Het kind van mijn kind werd geboren, gisteren op de begraafplaats in Delft. Het was een geboorte waar ik alleen maar van hoefde te genieten. Een soort van ‘wel de lusten, niet de lasten’, waardoor ik eindelijk pas goed kon ervaren wat voor kind het eigenlijk is. Een kind dat heel erg leek op mijn kind maar door een ander op de wereld werd gezet. En een overweldigend gevoel van

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-22921412647806606542009-05-18T23:16:00.008+02:002010-05-09T16:55:24.297+02:00

Drie weken geleden ben ik begonnen met een vervolgverhaal. De eerste vijf delen vind je hier.Deel 6: hier‘Ze sliep hier vannacht, in mijn bed.’‘Ja…..en?’Ik keek naar Roy en zag Shannah voor me. Ik voelde opnieuw Shannah’s tong tegen mijn tanden, rook haar adem, dacht aan wat er tussen ons gebeurd was. Ik zag Shannah die me aankeek, me heel strak aankeek met wijd open ogen waaruit onbegrip en

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-63933984344496361522009-05-16T16:50:00.028+02:002010-05-09T17:00:50.551+02:00

Drie weken geleden ben ik begonnen met een vervolgverhaal. De eerste vijf delen vind je hier. Deel 6: Hij lachte mee. Hij lachte met me mee en had geen flauw benul. ‘Ja, je gelooft me niet maar het is echt waar! Als we snel zijn kunnen we ’m nog redden!’ Redden? Redden? Waar had hij het over? Wie?’ ‘Wie? Die zeeman natuurlijk. Kom, kijk me aan. Skol!’ Ik keek hem opnieuw aan en proostte

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-89768667945153926762009-05-15T10:44:00.007+02:002010-05-09T16:39:46.192+02:00

Wie beweert dat kinderen geen gevoel voor taal en poëzie hebben heeft nog nooit echt de moeite genomen naar kinderen te luisteren, met kinderen poëzie te lezen, taal te ontdekken. Wie zegt dat kinderen niet tot lezen zijn aan te zetten heeft nog nooit echt de moeite genomen kinderen mee te nemen in de wereld van het verhalen. Het is donderdagochtend 14 mei, tien voor half elf. Ik stap van

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-37450150682911698732009-05-10T17:44:00.006+02:002009-05-10T18:00:57.033+02:00

het was iets metweet ikniet meerwaarmee de zin begonhet was iets metonthouik welwat ik vannacht verzonhet werd iets metveel zongeen zindie ik noteren kon10 mei 2009

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-76467660224090131632009-05-06T23:04:00.003+02:002010-01-08T17:57:29.935+01:00

de bomen huilen straten wit enelders kleuren roze tranen padenkon ik zohet witte bladdoen vullenzou ik hemelschreiend vallenin mijn stadhuilde ik straten kleurde ikpaden met vallende witte lente rotterdam-zuidboergoensevliet6 mei 2009

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5210428107413144306.post-74725191055476384922009-05-05T13:47:00.001+02:002009-05-10T15:55:47.559+02:00

Vanochtend was het stil. Ik werd pas wakker van tractoren die langs ons huis af en aan reden. En niet meer van het irritante harde geschreeuw van vader en moeder.Gisteren waren ze er nog. Al dagen werden we gewekt door het snerpende gekrijs. De een probeerde de katten weg te lokken terwijl de ander ongezien probeerde in de lage, dichtbegroeide struik te glippen. Even later klonk er een heel

Schrikkeltijdhttp://www.blogger.com/profile/18343920182912450089noreply@blogger.com4